Forbrydelsen

Úff hvað þetta eru magnaðir þættir, það verður erfitt að horfa á aðrar spennuþáttaraðir eftir þessa mögnuðu fléttu. Sara... 84 fór alveg með þetta í kvöld. Þeir geta þetta danirnir, þvílík list að halda manni við varpið 20 sunnudaga í röð.

Þjónustustig á fermetra

Ég er búin að fara þrjár sérferðir í Blómaval til að kaupa mér pottaplöntu, ég hef ekkert vit á pottaplöntum og þarf því aðstoð. Það eru kannski engin geimflaugavísindi að finna sér blóm en ég veit bara að það þarf einhverja ultra suðræna stofuplöntu til að þrífast í suðurglugga og ég ítreka að ég hef ekkert vit á blómum fyrir utan að flest mega ekki vera í beinni sól. Ég hef fundið starfsmenn í afskornum blómum og í lífrænu deildinni í Blómaval en það er sjaldan starfmann að finna í pottaplöntunum, í annari ferðinni rakst ég reyndar á starfsmann sem var að afgreiða annan en þeir enduðu á að stika alla búðina í leit að einhverju og ég missti sjónar á þeim.

Eftir þessa þriðju ferð datt mér í hug að þetta væri fermetrafjölgunarkrísa hjá fyrirtækjum. Ég er alltaf á ferðinni eftir klukkan fimm eða í hádeginu og þá eru líklega allir góðir starfsmenn í fríi eða í mat eins og ég. Sem er eðlilegt því eftir vissan starfsaldur og reynslu fær fólk að vinna á daginn og eftir því sem verslunum fyrirtækja fjölgar dreifast reynslumestu starfsmennirnir á verslanirnar og þá fækkar þeim hlutfallslega á fermetra.

Þessir tugþúsunda fermetra af nýju verslunarhúsnæði hljóta þá að hafa bitnað mest á þjónustustiginu. Eftir opnun Byko í Garðabæ þá hrakaði þjónustunni t.d. til muna í Byko vestur í bæ, þar eru yfirleitt ungir menn að vinna um helgar sem hafa enga reynslu af smíðum og geta því lítið hjálpað amatör eins og mér.

Ég skil ekki að neinn græði á þessu. Ég hef allavega ekki eytt krónu í Blómaval á síðustu mánuðum og reyni að beina öllum byggingarvöru viðskiptum mínum í Brynju og Slippfélagið, því þar er sjáanleg þjónusta og ég sé ekki að úrvalið sé síðra fyrir snattara eins og mig.

Þannig er nú það...best að fara að þefa uppi rótgróna litla blómabúð.

Mömmukomplexar

Hvað á maður að ganga langt í öskudagsbúningum fyrir börnin sín? Ég fór með Sigga á Klambra í morgun íklæddan sjálfum Íþróttaálfinum og fékk mergjaðan móral yfir því að hafa bara ekki eins og skynsöm móðir myndi gera, saumað litla skikkju á hann úr gömlu handklæði og rétt honum rakettuprik sem töfrasprota og sannfært hann um að það væri flottast.

Nei, ég spurði drenginn í síðustu viku hvað hann vildi vera og bjóst náttúrurlega við að þurfa að útskýra fyrir honum hvaða þýðingu öskudagurinn hefði, ónei, minn maður mun fróðari en í fyrra, brosti allan hringinn og viðurkenndi fyrir mér dreyminn á svip: ,, ég vil vera Íþróttaálfurinn". Ég var svo sem ekki hissa, en minnug þess að hafa saumað búning á hann í fyrra sem hann fór aldrei í og dramað sem ég upplifði í kringum það að barnið mitt væri að missa af þessum stóra degi fylltist ég einhverri ruglu og hljóp inní Hagkaup og keypti dýrari týpuna af búningnum með vöðvunum og gleraugunum og öllu tilheyrandi til að uppfylla óskir barnsins sem vissi hvað hann vildi. Aldrei hef ég séð drenginn eins stoltan og ánægðan með neina gjöf, mér leið eins og ég hefði gefið honum krafta Íþróttaálfsins en ekki búninginn og fylltist miklu stolti yfir að hafa gert rétt.

Þetta var í síðustu viku. Svo í morgun þar sem ég horfði á börnin sitja saman við morgunverðarborðið í leikskólanum mörg hver í heimagerðum búningum, Sunnu bestu vinkonu með teiknuð veiðihár, stóra slaufu í hárinu og kisubol. Einn gutta í Superman náttfötunum sínum og annan í löggubol með teiknað skegg, öll alveg rosalega ánægð fylltist ég þessum móral sem ég get bara ekki hrist af mér. Nú er ég búin að setja standardinn hátt og verð næstu árin að súpa seyðið af því, nýr ofurhetjubúningur á hverju ári....æi nei! Ég ætlaði alltaf að vera svona mamma sem tæki ánægjuna af að búa til fram yfir aðkeypt dralon, saumað í Asíu af fólki sem fær lúsalaun og býr ekki við sjálfsögð mannréttindi.

Ég þarf að horfast í augu við eigin fordóma í dag, ég er ein af þessum mömmum sem kaupi tilbúin búning handa barninu á öskudaginn. That's me.

Blessuð tímamót

Þá er þrítugasti og þriðji afmælisdagurinn að kveldi komin. Það er alltaf hálf asnalegt að eiga afmæli á þessum árstíma því það teygjir tímann sem maður eyðir í að meta stöðuna eftir síðasta ár um rúma viku. Þetta hlýtur nú reyndar að fara að venjast eftir 33 ár. 

Síðasta ár var mikið framkvæmda ár en það næsta gæti orðið árið sem verður tileinkað nýjum hlutum. Ég er nefnilega ekki alveg tilbúin að kveðja framkvæmdaárið svo ef ég umorða aðeins þá get ég mjólkað þessa hugmynd aðeins lengur. Það er nefnilega svolítið gott að geta minnt sig á að maður ætli að sér að framkvæma á árinu ef maður hikar eða dokar við nýjar hugmyndir. Ég hef nefnilega alltaf verið svolítið smeik við breytingar og það er ekki að ástæðulausu, ég er fædd á þessum árstíma og stíg mjög varlega en öruggt til jarðar eins og sönn fjallageit. Þar af leiðir að það er sjaldan mikið stuð hjá mér. Ég held ég sé nú ekkert undir meðallagi skemmtileg en ég er svo dauðans vanaföst að það hálfa væri oft ansi gott. Ég lýg því ekki en ég eyði síðkvöldum í að prjóna ullarsokka og vettlinga, baka bananabrauð með möndlum í og horfi ótæpilega á sjónvarp mér til skemmtunar. Það er náttúrulega ekki hægt að lifa svona eins og gamalmenni á þessum blómatíma. 

Til að ögra mér skrifa ég þetta hér og heiti að taka öllum áskorunum á nýju ári af mikilli gleði og framtakssemi. Einu sinni vann ég eins og berserkur og gat skýlt mér á bak við það en nú er ég í eðlilegri dagvinnu á einum vinnustað og hef engar afsakanir fyrir þessari leti.

Gleðilegt nýtt ár þarna úti, eða öllu heldur inni.

Ég hef...

...vaskað upp í baðvaskinum í 50 daga.
...„eldað” á gamla prímus tengdaföður míns í 50 daga.
...látið eins og ekkert sé í 50 daga.
...farið 18 sinnum í IKEA á síðustu 50 dögum.
...viðurkennt að ég er ekkert öðruvísi en aðrir sem standa í framkvæmdum.
...það tekur alltaf allt helmingi lengri tíma en maður áætlar í framkvæmdum líka hjá mér.
...komist að því að rými sem hefur tilgang er helmingi stærra en tilgangslaust.
...platað son minn til að flytja inn í sitt eigið herbergi með því að segja honum að jólasveinarnir finni hann annars ekki.
...komist að því að ég á mjög góða vini og fjölskyldu sem hafa gefið okkur vel að borða í 50 daga.
...falið óþolinmæði mína af kostgæfni í 50 daga.
...komist að því að maðurinn minn er brjálæðislega vandvirkur og mjög fær í að leysa vandamál þó hann leysi þau öðruvísi en ég.
...komist að því að iðnaðarmenn mæta þegar maður þarf á þeim að halda.
...að besta aðferðin til að fá iðnaðarmenn til að mæta er að minnast á barnið sitt í samhenginu.
...komist að því nýja eldhúsið, nýja barnaherbergið og brjálæðislega flotta parketið er miklu fallegra en mig hafði nokkurn tíma grunað.
...enn tíma til að hlakka til að prófa nýju uppþvottavélina, það á eftir að tengja hana.
...áttað mig á því að það er allt í lagi að vaska aðeins lengur upp í baðvaskinum, það er ekki búið að tengja eldhúsvaskinn alveg.
...komist að því að jólaskapið kemur þó að sökkullinn sé ekki komin á innréttinguna, háfurinn sé ekki komin upp á vegg, allt sem tilheyri eldhúsinu sé ennþá í kössum niðri í kjallara og stigagangurinn sé fullur af drasli og verkfærum og ýmsu öðru sem ætti ekki að vera þar.
...komist að því að mér ber engin skylda til að baka, þrífa, skreyta, pakka, skrifa jólakort og gera þetta „allt” sem ég er farin að hlakka til að fá spurningar um.
...fullt hjarta af jólagleði og hamingju.

Björgum Britney

Nú detta mér allar dauðar lýs úr hári, Britney farin að stela jökkum í partýjum líka. Hvar endar þetta hjá greyið stúlkunni. Það er spurning hvort íslenska þjóðin ætti ekki að taka höndum saman og bjarga stúlkunni frá þessum hrægömmum í LA. Við höfum nú þegar bjargað nokkrum frá Bandaríkjunum, háhyrningi, skáknördi og nú síðast björguðum við ungum Íslendingi frá lögum hins alræmda Texasríkis. Við erum rómuð fyrir góðar áfengismeðferðir og ef fram fer sem horfir gætum við bjargað börnunum hennar Britney frá því að þurfa að alast upp fyrir framan myndavélarnar. Björgum Britney!